الشيخ أبو الفتوح الرازي
142
روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )
بيافريديم ( 1 ) تو را براى خود . برو تو و برادرت به آيتهاى من و سستى مكنى در ياد كردن من . برويد به فرعون كه او از حدّ در گذشت . بگوييد او را گفتارى نرم تا همانا او انديشه كند يا بترسد . گفتند خداى ما ! ما مىترسيم كه شتاب كند بر ما يا نافرمانى كند . گفت : مترسيد كه من با شماام ، مىشنوم و مىبينم . برويد ( 2 ) به او و بگويى كه ما رسولان خداى توايم بفرست و اما بنى اسرايل را و عذاب مكن ايشان را كه ما آوردهايم به تو معجزهاى از خداى تو و سلام بر آن كه پسروى كند هدى را . - ما را وحى كردند كه عذاب بر آن كس است كه دروغ گويد و برگردد . گفت : كيست خداى شما اى موسى ؟ گفت : خداى ما آن كه بداد هر چيزى به خلقانش ، پس لطف كرد با ايشان . گفت : چيست حال امّتان پيشين ؟ گفت : علم ايشان بنزديك خداى من است در نوشته كه گم نكند خداى من و فراموش نكند . آن كه كرد براى شما زمين را گهواره و
--> ( 1 ) . آج ، لب : برگزيديم . ( 2 ) . آط : آمدند ، به قياس با نسخه آب و معنى آيه تصحيح شد .